Gündem:
YOLDAŞTI, CANDI, ABİYDİ, KORKMAZDI

Gene kahpece saldırdılar. Barış isteyen yüzbinlere saldırdılar. İktidarlarını korumak için kendi yurtaşlarının üstüne ölüm gönderdiler. Utanmadılar, yüzleri bile kızarmadı. DİSK, KESK, TMMOB ve TTB'nin ortaklaşa düzenleediği "Savaşa İnat Barış Hemen Şimdi" mitinginde ölüm kustular. İktidar hırsları gözlerini öyle karartmıştı ki ülkenin dört bir yanından gelen emekçilere ölümü layık gördüler. 128 can kardeşimizi aramızdan aldılar. Yüzlerce kardeşimizi yaraladılar. Binlerce insanımızda telafisi mümkün olmayan tramvalar yarattılar.

                Evet bu kahpe saldırı Türkiye emekçilerine yönelikti, umuda, barışa, demokrasiye, kardeşliğe yönelikti. Barış için Ankara'ya koşan emekçilerden 128'i aramızda yok. 128 barış elçisi, 128 barış güvercini, 128 insan, 128 can aramızda yok. Barıştan ne kadar çok korktuklarını gösterdiler. Ülkenin her yerine cenaze gönderdiler. Sonra utanmadan Tv programlarına çıktılar, gazetelerinde utanmadan köşe yazdılar. Barışı haykırmaya gelenleri suçladılar. Kendi kendilerini patlatmıştır dediler. Sonra tartıştılar bu patlama seçimde kimin işine yarar diye, HDP barajı geçmek bu patlamadan nemalanacak dediler. Bunları söylerken, yazarken hiç utanmadılar, yüzleri bile kızarmadı. Burası Ortadoğu ülkesiydi olurdu böyle şeyler. Suriye'yi gösterdiler orada her gün oluyor dediler. Halimize şükretmemizi istediler.

 TRT katliamı sıradanlaştırmaya çalıştı dünyada olan biten ne kadar terör eylemi varsa gösterdi. Normaldi bu katliam onlara göre, dünyanın her yerinde olabiliyordu. Türkiye'nin onurlu insanları bu katliamı unutmayacak, hesabını soracaktır.

                128 insanımızı maalesef bu alçak saldırıda kaybettik. Hepsinin annesi, babası, eşi, dostu, sevdiği, umudu, hayali vardı. Şimdi bütün umutları hayalleri toprağın altında kaldı. Kahpece katledilen 128 yurttaşımızın anısı önünde saygıyla eğiliyorum. Onlara söz veriyorum; Korkmayacağız, Geri Durmayacağız, Unutmayacağız, Unutturmayacağız.

                Kaybettiğimiz 128 candan bir canımızı yakından tanıyordum. Onun hayatını, mücadelesini, davasını biliyordum. Ondan bahsetmek istiyorum.

                Korkmaz Tedik yoldaştı, candı, abiydi, korkmazdı. Devrimciydi, Emek Partisinin Genel Yönetim Kurulu üyesiydi. Parti profesyoneliydi. Tüm hayatını devrim ve sosyalizm davasına adamıştı. Onun hayallerinde özel mülkiyet yoktu. Arabam olsun, evim olsun, işim olsun derdi değildi. Rahatı hiç düşünmezdi. Tek hayali tek gayesi işçilerin emekçilerin iktidarıydı. Onun için mücadele etti ve bu uğurda canını verdi. Hayatını partisine göre şekillendirmişti. Ucundan kıyısından mücadeleye katılmazdı. Her zaman tam ortasındaydı. Nerede bir işçi direnişi varsa oradaydı. Nerede bir hak alma mücadelesi, nerede bir demokrasi, barış mücadelesi varsa en öndeydi. Onun gözünde görevin küçüğü büyüğü yoktu. Görev görevdi. Hepsini hakkıyla yerine getirmeye çalışırdı.

                Ege bölgesinden sorumluydu. Ege'li işçileri yakından tanırdı. Ege illerinde gitmediği organize sanayi bölgesi yoktu. Yatağan'da Termik santrallerin özelleştirilmesine karşı mücadele eden işçilerin davasını o haberleştirdi. Türkiye kamuoyuna Yatağan işçilerinin mücadelesini o soktu. İşçi kurultayları için çok çaba sarf etti. İşçileri bir araya gelmesi, sorunlarını tespit etmesi ve mücadele etmeleri için gecesine gündüzüne katarak çalıştı.

                Onu tanıyan yoldaşlarının Korkmaz abi ile hiç kötü anısı yoktu. Onunla insanlar mutluydu. Hani derler ya muhabbeti on numaraydı. Onun yanında insan kendini güvende hissediyordu. Onunla yarım saat vakit geçiren insanların bile dilinde hep Korkmaz abi vardı.

                En son gençlik yaz kampında birlikteydik. İkimizde kampın güvenliğinden sorumluyduk. 7 gece hep birlikte nöbetteydik. Nöbete geç geldiğimizde tatlı-sert eleştirirdi. Bu da parti görevi aksatmaya gelmez derdi. Onunla tanışan, görev alan ne kadar kamp katılımcısı varsa hepsinin kalbini fethetmişti adeta. 

                10 Ekim'de ki barış mitinginde ki kahpe saldırıda yitirdik abimizi. Onu tanıyan, tanımayan tüm yoldaşlarının başı sağolsun. Anısı mücadele de yaşayacak. Onu yaşatmak için barış mücadelesinde ısrar edeceğiz. Onu yaşatmak için işçi sınıfı ve emekçilerin iktidarı için mücadele edeceğiz. Söz veriyoruz.

Misafir Avatar
İsim
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Misafir Avatar
Menekse Altun 4 yıl önce

Merhaba yoldas cok guzel anlatmissin kalemine saglik evet ne cok fidanlarmiz gitti.gidenleri bizlerde tanimiyorduk onlarda bizleri.Ama bir gercek vardi inanclari icin tanimak gerekmiyor..Butun yoldaslari saygilla aniyorum anilari mucadelemizde yasayacaklar.

Misafir Avatar
Zeki. Dikmen 4 yıl önce

Karanfiller,güller gibi bizi terkederken yoldaslar,solmayan bir tomurcuk gibi!Devrim ve partisi icin canini feda eden yoldaslar gül kokarlar.Güle güle size binbir tomurcuklar var arkanizda,koparamayacaklar ,yildiramayacaklar ve siper olacaklar o kanli panzerlerinizin önünde.

Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, pornografik, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
banner122

DİYANET İŞLERİ HER YERDE!
Her konuda söyleyecek sözü olan Diyanet, her gün yeni bir karara imza atıyor. Erbaş sosyal medyadan üniversitelerde,...

Haberi Oku